روزنامه گل

مارینا سوری - وقتی مسئولان تیم ملی تازه در بصره متوجه می‌شوند که سیاست هم در فوتبال دخالت دارد!واقعاً مردم را مسخره کرده‌اید یا خودتان را؟ این چه توضیحی است که برای ماجرای سفر تحقیرآمیز تیم ملی به بصره ارائه می‌شود؟ می‌گویند تصور می‌کردیم لغو پرواز مستقیم به دلایل امنیتی بوده و اگر می‌دانستیم مسائل سیاسی در میان است، هرگز به بصره نمی‌آمدیم! یعنی چه؟ یعنی مسئولان تیم ملی فوتبال ایران تا همین چند روز پیش نمی‌دانستند کشورشان تحت تحریم است؟ نمی‌دانستند محدودیت‌های سیاسی و بین‌المللی چه بلایی بر سر پروازها، سفرها و ارتباطات ایران آورده است؟اگر نمی‌دانستید، پس دقیقاً از چه چیزی خبر دارید؟

اینکه تیم ملی ایران برای رسیدن به بصره ناچار به استفاده از مسیر زمینی شده، به‌اندازه کافی تأسف‌آور است. اما تأسف‌آورتر، توضیحاتی است که حالا برای توجیه این وضعیت ارائه می‌شود؛ توضیحاتی که به جای روشن کردن حقیقت، پرسش‌های بیشتری درباره میزان آگاهی، مسئولیت‌پذیری و صلاحیت تصمیم‌گیرندگان ایجاد می‌کند.

سال‌هاست که تحریم‌ها، محدودیت‌های پروازی و مشکلات سیاسی، زندگی روزمره مردم ایران را تحت تأثیر قرار داده‌اند. میلیون‌ها ایرانی با تبعات این شرایط زندگی می‌کنند. ورزشکاران ایرانی نیز بارها برای حضور در مسابقات بین‌المللی با مشکلات ویزا، سفر، انتقال پول و پرواز مواجه شده‌اند. حالا چطور ممکن است مسئولان تیم ملی، با آن همه تجربه سفر خارجی، تازه در بصره احتمال بدهند که شاید پای سیاست در میان بوده است؟

البته هنوز باید روشن شود علت دقیق انجام نشدن پرواز مستقیم چه بوده است. تحریم، تصمیم سیاسی، محدودیت امنیتی یا مشکل اجرایی، هرکدام معنای متفاوتی دارند و نمی‌توان بدون سند یکی را علت قطعی دانست. اما همین ابهام، اصل انتقاد را جدی‌تر می‌کند:چطور پیش از حرکت، علت تغییر مسیر را نمی‌دانستید و حالا هم که رسیده‌اید، هنوز نمی‌دانید؟

مگر تیم ملی فوتبال ایران یک گروه گردشگری است که صبح حرکت کند و در میانه راه بفهمد برنامه سفرش تغییر کرده؟ مگر فدراسیون فوتبال، مدیر تیم ملی، مسئولان اجرایی و نهادهای هماهنگ‌کننده وظیفه ندارند پیش از اعزام، از جزئیات مسیر، مجوزهای پرواز و دلایل محدودیت‌ها اطلاع دقیق داشته باشند؟عجیب‌تر آنکه حالا پای عزت ایران و مردم ایران را هم به میان می‌کشند.

می‌گویند اگر می‌دانستیم مسئله سیاسی است، نمی‌رفتیم؛ چون عزت ایران از همه‌چیز مهم‌تر است. بسیار خوب! عزت ایران فقط وقتی اهمیت پیدا می‌کند که اتوبوس به بصره رسیده و خبرنگاران درباره سفر سؤال کرده‌اند؟ اگر موضوع واقعاً حیثیت ملی بوده، چرا پیش از سفر بررسی نشده است؟

از طرف دیگر، نباید میزبانی مردم بصره را با مشکلات احتمالی سیاسی یا اجرایی یکی دانست. تشکر از میزبانان عراقی کاملاً بجاست. آنها مسئول ناهماهنگی‌های احتمالی سفر تیم ملی ایران نیستند. اما قدردانی از میزبانی خوب، پاسخگوی پرسش درباره نحوه برنامه‌ریزی این سفر نخواهد بود.مسئله اصلی نه اتوبوس است، نه هواپیما و نه حتی خود بصره. مسئله، مدیریتی است که ابتدا تصمیم می‌گیرد، بعد اجرا می‌کند و تازه پس از آن به فکر کشف دلایل تصمیم خودش می‌افتد!اگر می‌دانستید و رفتید، باید توضیح بدهید چرا. اگر نمی‌دانستید و رفتید، باید توضیح بدهید با چه صلاحیتی مسئولیت سفر تیم ملی را پذیرفته‌اید.نمی‌شود هم مسئول بود، هم تصمیم گرفت، هم از جزئیات بی‌خبر ماند و هم در پایان با چند جمله درباره عزت ملی، خود را از پاسخگویی معاف کرد.این توضیحات نه دفاع از عزت ایران است و نه توجیهی برای سفر انجام‌شده؛ فقط اعترافی ناخواسته به بی‌اطلاعی مسئولانی است که قرار بوده از منافع تیم ملی محافظت کنند.مردم ایران سال‌هاست هزینه این شرایط را می‌پردازند؛ عجیب است که مسئولان تیم ملی تازه از وجود آن باخبر شده‌اند!