پرسپولیس در تله بی‌تدبیری مدیریت
121448
محمودی؛ مطالبه حق از مسیر غلط!
امروز 00:45
ماجرای امیرحسین محمودی در پرسپولیس را نمی‌توان با محکوم کردن یک بازیکن جوان یا متهم کردن مدیران باشگاه به بی‌انصافی تمام کرد.

روزنامه گل

حمیدرضا درخشان - ماجرای امیرحسین محمودی در پرسپولیس را نمی‌توان با محکوم کردن یک بازیکن جوان یا متهم کردن مدیران باشگاه به بی‌انصافی تمام کرد. این پرونده دو سوی کاملاً متفاوت دارد؛ یک طرف، بازیکنی که احتمالاً در مطالبه مالی خود محق است و طرف دیگر، فوتبالیستی که در انتخاب شیوه اعتراض، زمان بیان نارضایتی و مواجهه با جایگاه حرفه‌ای‌اش اشتباه کرده است. اتفاقاً برای قضاوت منصفانه باید هر دو واقعیت را هم‌زمان دید.

محمودی محصول آکادمی پرسپولیس است؛ بازیکنی که مسیر تیم‌های پایه تا بزرگسالان و سپس تیم ملی را طی کرده، اما دستمزدش همچنان با جایگاه تازه‌اش تناسب ندارد. طبق گزارش ایسنا، قرارداد این فصل او ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان است؛ هرچند پیمان حدادی پیش‌تر رقم ۳ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان را اعلام کرده بود. حتی با در نظر گرفتن رقم بالاتر، اختلاف میان دستمزد او و بسیاری از هم‌تیمی‌هایش حیرت‌آور است.

ملی‌پوش چند میلیاردی، تازه‌وارد چند ده میلیاردی!

در بازاری که قرارداد بعضی ملی‌پوشان به بیش از ۷۰ میلیارد تومان می‌رسد، پرداخت دو یا سه میلیارد تومان به بازیکنی که به تیم ملی راه یافته، پرسش‌برانگیز است. به‌ویژه وقتی باشگاه برای جذب بازیکنان تازه‌وارد، از جمله نفراتی بدون سابقه ملی، حاضر به پرداخت ارقام بسیار بالاتر می‌شود. البته مبلغ دقیق قرارداد همه خریدهای جدید به‌صورت رسمی منتشر نشده و نمی‌توان هر عددی را قطعی دانست؛ اما اصل شکاف مالی انکارشدنی نیست.آیا صرفاً به این دلیل که محمودی چند سال قبل قراردادی ارزان امضا کرده، باشگاه باید تا پایان قرارداد از این امتیاز استفاده کند؟ از منظر حقوقی، شاید پاسخ مثبت باشد؛ اما مدیریت حرفه‌ای فوتبال فقط اجرای خشک مفاد قرارداد نیست.باشگاهی که برای جذب بازیکن جدید هزینه سنگین می‌کند، باید برای حفظ انگیزه استعدادهای پرورش‌یافته خودش هم برنامه داشته باشد. در غیر این صورت چه پیامی به آکادمی می‌دهد؟ اینکه اگر از بیرون بیایید، گران‌قیمت هستید و اگر در همین باشگاه رشد کنید، باید به قرارداد ارزان گذشته قانع بمانید؟

البته حدادی استدلالی دارد که نمی‌توان نادیده گرفت. او می‌گوید افزایش دستمزد بازیکنی با قرارداد معتبر ممکن است برای مدیران باشگاه در برابر نهادهای نظارتی مسئولیت ایجاد کند. این نگرانی در ساختار مالی و حقوقی فوتبال ایران قابل فهم است، اما وظیفه مدیرعامل پیدا کردن راهکار قانونی است، نه تبدیل کردن یک مشکل قابل پیش‌بینی به بحرانی رسانه‌ای.

حق اعتراض، مجوز حاشیه‌سازی نیست

اما این فقط نیمی از داستان است. نیمه دیگر به رفتار خود محمودی برمی‌گردد. بازیکنی که هنوز در ابتدای مسیر حرفه‌ای قرار دارد، باید تفاوت میان مطالبه حق و ایجاد حاشیه را بداند.محمودی پس از شکست پرسپولیس مقابل فجرسپاسی، مقابل خبرنگاران از مدیریت باشگاه انتقاد کرد و با اشاره به فرصت اندک بازی، گفت شرمنده کادر فنی تیم ملی شده است. چنین ادبیاتی، حتی اگر ناخواسته باشد، معنایی جز زیر سؤال بردن تصمیم سرمربی باشگاه ندارد.از سوی دیگر، انتشار پست‌های اینستاگرامی با محوریت میزان بازی کردن و تأکید بر اینکه چه یک دقیقه بازی کند و چه نود دقیقه، برای هواداران تلاش خواهد کرد، در فضای ملتهب تیم می‌تواند به بحث نیمکت‌نشینی دامن بزند. هرچند متن این پست به‌تنهایی توهین‌آمیز نیست، بازیکن حرفه‌ای باید بداند هر پیام عمومی او چه برداشتی ایجاد می‌کند.محمودی حق دارد از قراردادش ناراضی باشد، اما حق ندارد دعوت به تیم ملی را به ابزاری برای فشار بر سرمربی باشگاهی تبدیل کند. حضور در تیم ملی امتیاز بزرگی است، نه ضمانت بازی کردن در ترکیب اصلی پرسپولیس. همان‌طور که تارتار حق ندارد اختلاف مالی بازیکن با مدیریت را در تصمیم فنی خود دخالت دهد، محمودی نیز نباید با تکیه بر جایگاه ملی‌اش برای مربی تعیین تکلیف کند.

تنبیه، جای مدیریت را نمی‌گیرد

واکنش باشگاه نیز محل انتقاد است. معرفی محمودی به کمیته انضباطی و کنار گذاشتن موقت او از تمرینات، شاید از منظر حفظ اقتدار کادر فنی قابل دفاع باشد، اما مسئله مالی او را حل نمی‌کند.پرسپولیس نباید اجازه دهد اختلافی قابل حل، به تقابل حیثیتی مدیرعامل، سرمربی و بازیکن تبدیل شود. محمودی باید بابت شیوه اعتراضش پاسخ‌گو باشد و مدیریت نیز درباره وعده اصلاح قرارداد توضیح بدهد.حاصل این ماجرا یک حقیقت روشن است: محمودی در مطالبه دستمزد متناسب با جایگاهش محق است، اما در شیوه اعتراض اشتباه کرده؛ مدیریت پرسپولیس نیز با وجود برخورداری از پشتوانه قراردادی، در حفظ انگیزه سرمایه جوان خود موفق نبوده است.پرسپولیس اگر می‌خواهد باشگاهی حرفه‌ای باشد، باید هم قدر استعدادهای آکادمی‌اش را بداند و هم به آنها بیاموزد که هیچ بازیکنی، حتی ملی‌پوش، بزرگ‌تر از نظم تیم نیست. این دو اصل نه متضادند و نه غیرقابل جمع؛ مشکل از جایی آغاز می‌شود که مدیران تدبیر ندارند و بازیکنان جوان صبر.

#اختصاصی گل #حمید رضا درخشان #پرسپولیس #مهدی تارتار
داغ ترین خبرها
تازه ترین خبرها