روزنامه گل

حامی ترینی - پرسپولیس دوباره به صدر جدول رسیده، اما مسئله مهم‌تر از رسیدن به صدر، توانایی ماندن در آن است. سرخپوشان پس از پیروزی ارزشمند در قائمشهر مقابل نساجی، حالا در هفته دوازدهم لیگ برتر باید برابر فجر سپاسی قرار بگیرند؛ مسابقه‌ای که روی کاغذ شاید چندان دشوار به نظر نرسد، اما در عمل می‌تواند یکی از آزمون‌های مهم پرسپولیس برای اثبات ثبات فنی و شخصیتی باشد. تیمی که می‌خواهد قهرمان شود، نمی‌تواند تنها با پیروزی در مسابقات بزرگ ادعای قهرمانی داشته باشد؛ بخش قابل توجهی از سرنوشت لیگ در همین دیدارهای ظاهراً معمولی رقم می‌خورد.

پرسپولیس در پایان هفته یازدهم با ۲۳ امتیاز و تفاضل گل بهتر نسبت به سپاهان صدرنشین است. ۱۹ گل زده و تنها پنج گل خورده نشان می‌دهد که سرخپوشان در مجموع از تعادل قابل قبولی میان حمله و دفاع برخوردار بوده‌اند. با این حال، دو شکست در یازده مسابقه و به‌ویژه باخت خانگی مقابل فولاد، یادآوری می‌کند که این تیم هنوز به مرحله‌ای از اقتدار نرسیده که بتواند نتیجه هیچ مسابقه‌ای را از پیش تضمین‌شده بداند.

پیروزی یک بر صفر مقابل نساجی، از این جهت اهمیت داشت که پرسپولیس توانست بعد از شکست برابر فولاد واکنش مناسبی نشان بدهد. در کورس قهرمانی، واکنش به شکست گاهی حتی از خود پیروزی مهم‌تر است. تیم‌های مدعی ممکن است امتیاز از دست بدهند، اما نباید اجازه بدهند یک لغزش به بحرانی چند هفته‌ای تبدیل شود. پرسپولیس در قائمشهر از این آزمون سربلند بیرون آمد و حالا باید نشان بدهد که آن پیروزی صرفاً واکنشی مقطعی نبوده است.

از منظر فنی، مهم‌ترین مسئله پرسپولیس مقابل فجر سپاسی احتمالاً نحوه مواجهه با دفاع فشرده حریف خواهد بود. سرخپوشان در مسابقاتی که فضای کافی برای انتقال سریع توپ و حمله به پشت مدافعان دارند، می‌توانند خطرناک ظاهر شوند؛ اما برابر تیم‌هایی که با فاصله خطوط کم و تراکم در میانه زمین دفاع می‌کنند، کیفیت گردش توپ، جابه‌جایی بازیکنان و سرعت تصمیم‌گیری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

پرسپولیس نباید گرفتار مالکیت توپ بی‌حاصل شود. انتقال مداوم توپ از یک جناح به جناح دیگر، بدون تغییر سرعت بازی یا ایجاد برتری عددی، لزوماً به موقعیت گل منجر نمی‌شود. مسئله اصلی، شکستن ساختار دفاعی حریف است؛ اتفاقی که به حرکت بدون توپ، حضور مؤثر هافبک‌ها در فضای میان خطوط و استفاده دقیق از کناره‌ها نیاز دارد.

از سوی دیگر، پنج گل خورده در یازده مسابقه آماری قابل دفاع برای پرسپولیس است، اما همین موفقیت نباید به محافظه‌کاری بیش از اندازه منجر شود. تیمی که برای قهرمانی می‌جنگد، باید بتواند میان امنیت دفاعی و جسارت هجومی تعادل برقرار کند. برابر فجر، مسئله تنها گل نخوردن نیست؛ پرسپولیس باید بتواند جریان مسابقه را در اختیار بگیرد و حریف را وادار کند مطابق خواسته میزبان بازی کند.

فجر سپاسی نیز با وجود قرار گرفتن در نیمه پایین جدول، حریفی نیست که بتوان از پیش شکست‌خورده تصورش کرد. نماینده شیراز در چنین مسابقاتی فشار روانی کمتری نسبت به تیم صدرنشین تحمل می‌کند. یک امتیاز برابر پرسپولیس می‌تواند برای فجری‌ها نتیجه‌ای ارزشمند باشد، در حالی که همین تساوی برای سرخپوشان احتمالاً به معنای از دست دادن فرصتی مهم در رقابت قهرمانی خواهد بود.

این تفاوت در انتظارات، می‌تواند بر شکل مسابقه تأثیر بگذارد. فجر اگر بتواند دقایق ابتدایی را بدون دریافت گل پشت سر بگذارد، احتمالاً با اعتمادبه‌نفس بیشتری به ادامه بازی نگاه خواهد کرد. در مقابل، هرچه زمان بگذرد و پرسپولیس به گل نرسد، فشار سکوها و اضطراب بازیکنان ممکن است تصمیم‌گیری در یک‌سوم هجومی را دشوارتر کند.

یکی از خطرهای مهم برای پرسپولیس، حمله با تعداد زیاد بازیکن بدون پیش‌بینی موقعیت ضدحملات حریف است. فجر برای ایجاد دردسر لزوماً نیازی به مالکیت طولانی توپ ندارد. یک توپ‌گیری در میانه زمین، یک پاس عمقی یا یک ضربه ایستگاهی می‌تواند تعادل مسابقه را تغییر دهد. بنابراین پوشش فضای پشت مدافعان کناری و حفظ آرایش مناسب هنگام حمله، به اندازه خلق موقعیت اهمیت خواهد داشت.

در سوی دیگر ماجرا، رقابت فشرده بالای جدول اهمیت این مسابقه را دوچندان می‌کند. سپاهان هم‌امتیاز پرسپولیس است، فولاد تنها یک امتیاز فاصله دارد و استقلال و تراکتور نیز با یک مسابقه کمتر در تعقیب صدرنشین هستند. چنین جدولی به هیچ تیمی فرصت آسودگی نمی‌دهد. پرسپولیس اگر می‌خواهد ابتکار عمل را در رقابت قهرمانی حفظ کند، باید از امتیاز میزبانی نهایت استفاده را ببرد.

آخرین تقابل لیگ برتری دو تیم با تساوی یک بر یک به پایان رسیده بود؛ نتیجه‌ای که به‌خوبی نشان می‌دهد فاصله نام و اعتبار دو باشگاه الزاماً در زمین مسابقه تکرار نمی‌شود.دیدار جمعه در ورزشگاه شهدای شهر قدس، بیش از آنکه آزمون توانایی پرسپولیس برای شکست دادن یک حریف مشخص باشد، آزمون بلوغ این تیم در مسیر قهرمانی است. سرخپوشان باید یاد بگیرند پس از هر پیروزی مهم، بدون افت تمرکز به مسابقه بعدی برسند و امتیازهایی را که روی کاغذ در دسترس به نظر می‌رسند، در زمین به دست بیاورند.

پرسپولیس برای قهرمان شدن تنها به روزهای بزرگ نیاز ندارد؛ باید در روزهای معمولی هم بزرگ بازی کند. فجر سپاسی دقیقاً یکی از همین آزمون‌هاست؛ مسابقه‌ای که شاید سه امتیازش در ظاهر با سایر پیروزی‌ها تفاوتی نداشته باشد، اما از دست رفتنش می‌تواند در پایان فصل معنای بسیار متفاوتی پیدا کند.