روزنامه گل

مصطفی قدم خیر – شکست سه بر صفر مقابل تراکتور شاید به‌تنهایی نتیجه‌ای دور از انتظار نباشد، اما برای صنعت نفت آبادان که در انتهای جدول دست‌وپا می‌زند، این باخت یک هشدار جدی است. تیمی که باید برای فرار از منطقه خطر امتیاز جمع کند، همچنان در مسیر ناکامی قدم برمی‌دارد و هر هفته فاصله‌اش با شرایط مطلوب بیشتر می‌شود. در فصلی که چهار تیم به لیگ یک سقوط می‌کنند، دیگر نمی‌توان به امید معجزه نشست و منتظر ماند تا اوضاع خودبه‌خود تغییر کند.

صنعت نفت پیش از سفر به تبریز هم شرایط خوبی نداشت. چهار امتیاز از هشت مسابقه، جایگاهی نگران‌کننده در جدول و عملکردی که نگرانی هواداران را افزایش داده بود. شکست برابر تراکتور این وضعیت را تغییر نداد؛ فقط نشان داد که مشکلات آبادانی‌ها همچنان پابرجاست. مسئله اصلی، باخت به یکی از تیم‌های مدعی نیست؛ مسئله این است که صنعت نفت برای خروج از این وضعیت چه برنامه‌ای دارد و چه زمانی قرار است نشانه‌های تغییر در زمین دیده شود.

چهار سقوط، یک هشدار جدی

وقتی چهار تیم از لیگ برتر سقوط می‌کنند، حاشیه امن تیم‌های پایین جدول به حداقل می‌رسد. در چنین شرایطی، هر امتیاز ازدست‌رفته می‌تواند در پایان فصل سرنوشت‌ساز باشد. صنعت نفت نمی‌تواند با تکیه بر سابقه و اعتبار نامش تصور کند که در نهایت از این مهلکه جان سالم به در خواهد برد. فوتبال برای هیچ تیمی تضمین بقا صادر نمی‌کند.

آبادان و صنعت نفت پیوندی فراتر از یک باشگاه و هوادارانش دارند. این تیم بخشی از هویت ورزشی شهر است و هوادارانش انتظار دارند بازیکنان با تعصب و مسئولیت‌پذیری برای پیراهن تیم بجنگند. اما تعصب به‌تنهایی امتیاز نمی‌آورد. صنعت نفت برای بقا به کیفیت فنی، سازماندهی و تصمیم‌های درست نیاز دارد؛ عناصری که باید در هفته‌های آینده به شکل ملموس‌تری دیده شوند.

پورموسوی و مأموریت نجات

سیروس پورموسوی در شرایطی مسئولیت فنی صنعت نفت را بر عهده گرفته که فرصت چندانی برای آزمون‌وخطا ندارد. او باید در کوتاه‌ترین زمان ممکن، مشکلات تیم را شناسایی کند و راهی برای بازگرداندن اعتمادبه‌نفس به بازیکنان پیدا کند. با این حال، تغییر سرمربی به‌تنهایی نمی‌تواند تضمین‌کننده خروج از بحران باشد.شکست برابر تراکتور نشان داد که صنعت نفت در حفظ تمرکز و مدیریت لحظات حساس مسابقه مشکل دارد. این تیم تا دقایق پایانی مقاومت کرد، اما پس از دریافت گل نخست نتوانست شرایط را کنترل کند و در نهایت با سه گل مغلوب شد. البته نمی‌توان تمام مسئولیت این نتیجه را به گردن سرمربی انداخت؛ مشکلات تیم پیش از این مسابقه نیز وجود داشت. با این حال، از کادر فنی انتظار می‌رود خیلی زود نشانه‌های پیشرفت را نمایان کند.دیگر فرصتی برای تکرار اشتباه نیست.

صنعت نفت برای نجات، ابتدا باید ساختار دفاعی خود را مستحکم‌تر کند و سپس به دنبال افزایش کیفیت حمله باشد. در برابر تیم‌های قدرتمند، شاید فرصت‌های گل‌زنی محدود باشد؛ بنابراین استفاده از همان فرصت‌ها اهمیت حیاتی دارد. در مسابقات مستقیم با رقبای پایین جدول نیز از دست دادن امتیاز می‌تواند هزینه‌ای دوچندان داشته باشد.هنوز برای ناامیدی کامل زود است، اما برای خوش‌بینی بدون پشتوانه هم زمانی باقی نمانده است. صنعت نفت باید از همین حالا تغییر مسیر بدهد؛ چون در جدولی که چهار تیم سقوط می‌کنند، عقب‌ماندن از رقبا می‌تواند خیلی زود جبران‌ناپذیر شود.نفت هنوز سقوط نکرده، اما اگر قرار باشد همین مسیر ادامه پیدا کند، خطر سقوط از یک هشدار به واقعیتی جدی تبدیل خواهد شد. آبادان به وعده نیاز ندارد؛ به امتیاز، تغییر و جنگیدن در زمین نیاز دارد.