روزنامه گل

حامی ترینی - پرسپولیس برای عبور از مس شهر بابک به یک برد سه‌گله رسید؛ نتیجه‌ای که پس از توقف مقابل خیبر، از نظر جدولی و روانی اهمیت زیادی داشت. با این حال، ارزش فنی این مسابقه را نباید فقط با عدد سه در ستون گل‌های زده سنجید. پرسپولیس در بخش‌هایی از بازی نشانه‌های امیدوارکننده‌ای از هماهنگی هجومی نشان داد، اما اخراج زودهنگام مدافع حریف نیز شرایط را به سود این تیم تغییر داد. بنابراین برای ارزیابی واقعی عملکرد سرخ‌ها باید هم کیفیت حملاتشان را دید و هم محدودیت‌هایی را که هنوز در بازی‌شان وجود دارد.

۱. شروع تهاجمی با یک ایده روشن؛ پاس عمقی به پشت دفاع

پرسپولیس از همان دقایق ابتدایی تلاش کرد با پاس‌های عمقی هافبک‌ها، مهاجمانش را پشت خط دفاع مس صاحب توپ کند. نمونه روشن این رویکرد، موقعیت دقیقه پنجم بود که محمد خدابنده‌لو با پاس عمقی، علی علیپور را در موقعیت گل قرار داد؛ هرچند گل به دلیل آفساید پذیرفته نشد.این صحنه نشان می‌داد که پرسپولیس قصد ندارد برای رسیدن به دروازه حریف، صرفاً به گردش افقی توپ متکی باشد. هدف، عبور سریع از خط میانی و استفاده از فضای پشت مدافعان بود؛ روشی که اگر با زمان‌بندی درست دونده‌ها و دقت پاس همراه شود، می‌تواند دفاع فشرده تیم‌های پایین جدول را به هم بریزد.

در این میان، همکاری خدابنده‌لو و پویا پورعلی در میانه میدان اهمیت داشت. پرسپولیس با گردش توپ و پیدا کردن مسیرهای عمقی، توانست در دقایق ابتدایی فشار قابل‌توجهی ایجاد کند. با این حال، موقعیت‌های ابتدایی نشان می‌داد که رسیدن به منطقه خطر با تمام کردن حمله یکسان نیست؛ مسئله‌ای که در بازی قبلی با خیبر هم برای سرخ‌ها دردسرساز شده بود.

۲. اورونوف؛ بازیکنی که می‌تواند تفاوت ایجاد کند

مهم‌ترین نکته مثبت پرسپولیس در این مسابقه، نقش اوستون اورونوف در شکستن ساختار دفاعی مس بود. گل دقیقه ۳۳ بیفوما حاصل حرکتی بود که اورونوف با عبور از فضای دفاعی حریف و ارسال پاس نهایی، زمینه آن را فراهم کرد. این حرکت فقط یک پاس گل نبود؛ نمونه‌ای از همان کیفیت فردی بود که می‌تواند در مسابقاتی با فضای محدود، تفاوت ایجاد کند.اورونوف همچنین در دقیقه ۳۸ با شوتی از پشت محوطه جریمه تیر دروازه را لرزاند. او در موقعیت‌هایی که بازی به خلاقیت فردی نیاز داشت، توانست راهی برای تهدید دروازه پیدا کند.

پرسپولیس برای تبدیل شدن به تیمی قابل‌پیش‌بینی‌نبودن در فاز حمله، به چنین بازیکنی احتیاج دارد؛ بازیکنی که بتواند با حمل توپ، تغییر جهت و عبور از مدافع مستقیم، حریف را مجبور به جابه‌جایی کند. البته وابستگی بیش از اندازه به درخشش یک مهره نیز خطرناک است. تارتار باید کاری کند که حرکت‌های اورونوف به یک الگوی هماهنگ تیمی تبدیل شود، نه تنها راه خروج از بن‌بست هجومی.

۳. اخراج دقیقه ۲۱؛ اتفاقی که معادله مسابقه را تغییر داد

نمی‌توان از این مسابقه حرف زد و نقش اخراج محسن طرحانی را نادیده گرفت. مدافع مس برای جلوگیری از رسیدن علی علیپور به موقعیت تک‌به‌تک، با دست توپ را مهار کرد و پس از بازبینی صحنه توسط VAR از زمین اخراج شد.از این لحظه، مس ناچار بود بخش بزرگی از انرژی خود را صرف پوشش فضاها و حفظ انسجام دفاعی کند. در مقابل، پرسپولیس با یک بازیکن بیشتر فرصت بیشتری برای گردش توپ و حمله به ساختار دفاعی حریف داشت.با این حال، یک نکته مهم وجود دارد: پرسپولیس پیش از اخراج هم موقعیت‌هایی ساخته بود و پس از آن نیز توانست فشارش را افزایش دهد. بنابراین نمی‌توان تمام کیفیت هجومی این تیم را به ده‌نفره شدن مس نسبت داد؛ همان‌طور که نمی‌توان نتیجه سه‌گله را بدون توجه به همین برتری عددی، نشانه تسلط مطلق پرسپولیس دانست.

معیار دقیق‌تر، نحوه استفاده سرخ‌ها از این فرصت بود. آن‌ها توانستند در نهایت سه گل بزنند، اما گل دوم تا دقیقه ۷۲ به دست نیامد. این موضوع نشان می‌دهد که برتری عددی به‌تنهایی تضمین‌کننده شکستن سریع دفاع حریف نیست و تیم مهاجم همچنان به حرکت بدون توپ، تغییر ریتم و تصمیم‌گیری درست در یک‌سوم پایانی نیاز دارد.

۴. مشکل تمام‌کنندگی؛ چرا بازی زودتر از اینها تمام نشد؟

پرسپولیس در این مسابقه موقعیت‌های متعددی به دست آورد، اما همه آن‌ها را به گل تبدیل نکرد. اورونوف به تیر دروازه زد، ضربه علیپور پس از واکنش دروازه‌بان به تیر برخورد کرد و مهاجم پرسپولیس در دقیقه ۶۸ نیز پنالتی را از دست داد.این اتفاقات را نباید صرفاً به بدشانسی نسبت داد. برخورد توپ به تیر یا مهار دروازه‌بان بخشی از فوتبال است، اما وقتی تیمی فرصت‌های متعدد ایجاد می‌کند و فاصله‌اش را با حریف افزایش نمی‌دهد، باید کیفیت تصمیم نهایی، انتخاب نوع ضربه و آرامش مهاجمان نیز بررسی شود.

البته نتیجه نهایی سه بر صفر نشان می‌دهد که پرسپولیس در ادامه توانست از موقعیت‌هایش بهتر استفاده کند. گل مجید عیدی در دقیقه ۷۲، پس از همکاری و پاس محبی، اهمیت حرکت‌های ترکیبی را نشان داد. گل محمدحسین صادقی در دقیقه ۹۰+۳ نیز محصول یک حرکت انفرادی و ضربه‌ای دقیق بود.در مجموع، پرسپولیس در خلق موقعیت نشانه‌های مثبتی داشت، اما برای مسابقات دشوارتر باید از فرصت‌هایش زودتر و با اتلاف انرژی کمتر استفاده کند.

۵. گل دوم؛ اهمیت مشارکت بازیکنان غیرمهاجم

گل مجید عیدی یکی از صحنه‌های مهم بازی از نظر تنوع راه‌های گلزنی بود. همکاری یک‌ودوی او با محبی و ضربه نهایی عیدی نشان داد که تهدید دروازه حریف نباید فقط به علیپور، بیفوما و اورونوف محدود بماند.وقتی بازیکنان کناری و مدافعان در زمان مناسب به حمله اضافه می‌شوند، دفاع حریف نمی‌تواند تمام تمرکزش را روی مهار مهاجمان اصلی بگذارد. همین تنوع، پیش‌بینی حملات پرسپولیس را دشوارتر می‌کند.البته اضافه شدن بازیکنان از عقب زمین نیازمند پوشش مناسب در میانه میدان است. اگر چند بازیکن هم‌زمان جلو بروند و توپ از دست برود، فضای پشت آن‌ها می‌تواند به ضدحمله حریف تبدیل شود. این مسئله در برابر تیم‌هایی که انتقال سریع‌تری دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

۶. تارتار چه چیزی به دست آورد و چه چیزی هنوز باقی مانده است؟

تارتار از این مسابقه سه امتیاز، سه گل زده و یک دروازه بسته به دست آورد. این‌ها دستاوردهای مهمی هستند، به‌خصوص پس از تساوی بدون گل مقابل خیبر. ترکیب اولیه او با حضور اورونوف، بیفوما و علیپور نیز ظرفیت ایجاد موقعیت را نشان داد.اما برای ارزیابی دقیق‌تر عملکرد سرمربی، باید به کیفیت بازی در شرایط برابر هم توجه کرد. پرسپولیس بخش عمده مسابقه را در برابر تیمی بازی کرد که پس از اخراج یک بازیکن، ناچار به تغییر رفتار تاکتیکی شد. در چنین شرایطی، مالکیت و فشار بیشتر تا حدی طبیعی است؛ مهم این است که تیم در برابر حریفی با یازده بازیکن نیز بتواند همین کیفیت را حفظ کند.آزمون بعدی تارتار، تداوم همین تحرک هجومی در مسابقاتی است که فضاهای کمتری در اختیار پرسپولیس قرار می‌گیرد و حریف می‌تواند با نفرات بیشتری در حمله شرکت کند.

7. برد مهم بود، اما معیار اصلی بازی‌های سخت‌تر است

پرسپولیس مقابل مس شهر بابک نشانه‌هایی از پیشرفت در خلق موقعیت، استفاده از توانایی فردی اورونوف و مشارکت بازیکنان مختلف در حمله نشان داد. بیفوما گل نخست را زد، عیدی با یک حرکت ترکیبی گل دوم را به ثمر رساند و صادقی در پایان مسابقه با یک حرکت انفرادی نتیجه را سه‌گله کرد.با این حال، اخراج زودهنگام بازیکن مس و فرصت‌هایی که پرسپولیس از دست داد، اجازه نمی‌دهد این نتیجه را به‌تنهایی سند کامل بودن تیم بدانیم.پرسپولیس سه امتیاز مهم گرفت؛ حالا باید نشان بدهد که می‌تواند همین کیفیت هجومی را مقابل حریفی کامل و در مسابقه‌ای دشوارتر هم تکرار کند.آن‌وقت می‌توان درباره میزان پیشرفت فنی تیم تارتار با اطمینان بیشتری قضاوت کرد.