روزنامه گل

مجتبی حسین مرشدی - در فوتبالی که فاصله مالی باشگاه‌های ایرانی با رقبای قطری هر روز بیشتر می‌شود، استقلال موفق شده کاری کند که ارزش آن فراتر از یک برد و سه امتیاز باشد؛ آبی‌ها توانسته‌اند در رقابت با نمایندگان متمول قطر، فاصله‌ای معنادار ایجاد کنند و نشان بدهند که هنوز هم در فوتبال آسیا، پول همه داستان نیست.

قطری‌ها با ورزشگاه‌های مدرن، قراردادهای نجومی، امکانات تمرینی کم‌نظیر و جذب ستاره‌های بین‌المللی وارد میدان می‌شوند. آن‌ها برای رسیدن به قله فوتبال آسیا هزینه می‌کنند و طبیعی است که از نظر امکانات و قدرت خرید، دست بالاتر را داشته باشند. در چنین شرایطی، رقابت با این تیم‌ها برای باشگاه‌های ایرانی فقط یک مسابقه فوتبالی نیست؛ آزمونی است برای مدیریت، انگیزه، کیفیت فنی و توانایی ایستادن مقابل حریفانی که روی کاغذ دست‌نیافتنی به نظر می‌رسند.

استقلال اما نشان داده که قرار نیست این فاصله اقتصادی، به فاصله‌ای اجتناب‌ناپذیر در زمین فوتبال تبدیل شود. آبی‌ها با حضور مؤثر در رقابت‌های آسیایی، این پیام را فرستاده‌اند که نام و اعتبار فوتبال ایران هنوز ظرفیت رقابت با پروژه‌های پرهزینه منطقه را دارد؛ به شرط آنکه تیمی با انگیزه، سازماندهی و جاه‌طلبی وارد میدان شود.

البته نباید واقعیت‌ها را نادیده گرفت. فوتبال حرفه‌ای امروز بدون سرمایه‌گذاری و مدیریت اقتصادی درست پیش نمی‌رود و نمی‌توان با تکیه بر نام‌های بزرگ گذشته، برای همیشه در سطح اول آسیا باقی ماند. استقلال هم برای تثبیت جایگاه خود به ثبات مدیریتی، برنامه‌ریزی و تقویت مستمر نیاز دارد. اما درست در همین نقطه است که ارزش موفقیت‌های آسیایی این تیم بیشتر به چشم می‌آید؛ وقتی امکانات برابر نیست، نتیجه گرفتن اهمیت دوچندان پیدا می‌کند.استقلال می‌تواند برای دیگر نمایندگان ایران هم یک الگو باشد؛ نه لزوماً از نظر همه تصمیم‌های مدیریتی، بلکه از این جهت که نشان می‌دهد نباید پیش از شروع مسابقه، برتری مالی حریف را به برتری فوتبالی او تبدیل کرد. تیم ایرانی اگر درست آماده شود، باهوش بازی کند و از فرصت‌هایش بهره ببرد، می‌تواند معادلاتی را برهم بزند که روی کاغذ از پیش تعیین‌شده به نظر می‌رسند.

حالا اگر استقلال توانسته در رقابت با قطری‌ها فاصله ایجاد کند، این موفقیت فقط متعلق به هواداران آبی نیست. فوتبال ایران در شرایطی به چنین نشانه‌هایی نیاز دارد که سال‌هاست از عقب‌ماندن در امکانات، زیرساخت‌ها و سرمایه‌گذاری رنج می‌برد. هر بار که یک باشگاه ایرانی در برابر رقبای برخوردار منطقه قد علم می‌کند، امید به بازگشت فوتبال ایران به جایگاه شایسته‌اش زنده‌تر می‌شود.

استقلال در این مسیر یک وظیفه مهم هم دارد: ثابت کند این فاصله، اتفاقی و مقطعی نیست. موفقیت واقعی زمانی رقم می‌خورد که برتری امروز به یک روند پایدار تبدیل شود؛ روندی که نه‌فقط استقلال، بلکه دیگر باشگاه‌های ایرانی را هم به رقابت جدی‌تر با قدرت‌های مالی آسیا برساند.

فعلاً اما آبی‌ها حق دارند به آنچه به دست آورده‌اند ببالند. در منطقه‌ای که بعضی‌ها با دلارهای نفتی برای خودشان مسیر هموار می‌کنند، استقلال یادآوری کرده است که فوتبال هنوز جایی برای اراده، شخصیت و کیفیت دارد؛ جایی که گاهی تیمی با امکانات کمتر می‌تواند از رقیبی ثروتمندتر جلو بزند و فاصله‌ای بسازد که هیچ چک بانکی به‌تنهایی قادر به پرکردنش نیست.