روزنامه گل

معین احمدوند - روند تیم ملی برای آماده سازی و حضوری قدرتمند در جام ملت های آسیا تا به امروز یک فاجعه مطلق و تمام عیار بوده است.

تیم ملی در این فیفادی یک دوران بسیار تلخ،بد و ضعیف را پشت سر گذاشت و از همه جهات به عملکرد بازیکنان تا کسانی که به عنوان کمک مربی بر روی نیمکت می نشینند و سکاندار این تیم یعنی امیر قلعه نویی ایرادات و انتقادات بسیار زیادی در همه زمینه ها و تصمیماتی که در طی این مدت اندک اتخاذ شده،وارد است.

یکی از آن چیزهایی که باعث شد مخاطبان به نوعی از وقوع آن متعجب شوند،ترکیب اولیه تیم در مصاف با روسیه بود.پیش از این دیدار،قلعه نویی در کنفرانس مطبوعاتی به خبرنگاران گفته بود که قرار است تیمش با تاکتیک های ناشناخته‌ای به مصاف تیم ملی روسیه در کازان برود.

هرچند که حرف‌های امیر بسیار درست و دقیق بود و باید به این سطح از پیش‌بینی و هوش و ذکاوت او در این امر،آفرین گفت؛منتهی نکته اینجاست که این تاکتیک‌های ناشناخته،به قدری ناشناس و گنگ و مبهم بودند که بعید به نظر می‌رسد حتی خود امیر هم در جریان بازی از استراتژی‌های ناشناخته‌اش چیزی سر در بیاورد و متوجه شود که تیم بر روی چه پایه و سیستمی در حال مقابله با حریفی به اسم روسیه است!

جا دارد در همین یادداشت،به تصمیماتی که او برای چینش یازده نفر ابتدایی خود در بازی با روسیه گرفته بود،انتقاداتی وارد شود.باید از اینجا شروع کنیم که واقعا پشت بازی دادن به صالح حردانی در پست دفاع میانی دقیقا چه تفکری و پشتوانه‌ای بود؟چرا صالح که در لیگ برتر و پیراهن استقلال یکی از بهترین مدافعان جناح راست محسوب می‌شود، باید در قلب دفاع جای بگیرد و به عنوان مدافع میانی در زمین نقش‌آفرینی کند؟انتظار از این تغییرات ناشناخته چه بود؟سردرگمی خط دفاعی و خوردن دو گل و نخوردن چند گل دیگر!

مورد بعدی به آریا یوسفی مربوط می‌شود؛بازیکنی که در زمان حضورش در تیم‌های پایه سپاهان به عنوان وینگر سمت راست مورد استفاده می‌گرفت.اما با اضافه شدن به تیم بزرگسالان و کار کردن با مربیانی همچون ژوزه مورایس،پاتریس کارترون و محرم نویدکیا رفته رفته دو خط عقب‌تر آمد و دقیقا به جای بازی در وینگر سمت راست،به یک فول‌بک راست قابل اطمینان و استاندارد در سپاهان تبدیل شد.جالب اینجاست که پیش از شروع جام‌جهانی و دربازی‌های درون تیمی،قلعه‌نویی از او در وینگر سمت چپ بازی می‌گرفت و آریا در آن پست چندان بد هم کار نکرد.حتی در اولین بازی جام‌جهانی و دیدار با نیوزلند،آریا چهل و پنج دقیقه در وینگر چپ بازی کرد و بین دو نیمه تعویض شد.

انتظار می‌رفت که امیر دیگر از این جابه‌جایی‌ها دست بکشد ولی او این کار را نکرد و مجددا آریا یوسفی در وینگر چپ و گاهی اوقات در جناح راست برای تیم به میدان رفت.نکته تعجب‌برانگیزتر اینجاست که این دو بازیکن به علاوه چند مهره دیگر،در تیم‌هایشان عملکرد فوق‌العاده‌ای در طی هفت بازی لیگ برتری داشته‌اند اما در تیم ملی انگار نه تنها انگیزه‌هایشان را از دست می‌دهند؛بلکه سبک بازی کردن خودشان هم فراموش می‌کنند و ناگهان با یک افت کیفیت و در برخی اوقات سقوط مطلق مواجه می‌شوند! همه این موارد نشان می‌دهد امیر دیگر کیفیت و اثرات خاص و سابق خودش را در عرصه مربیگری از دست داده و به راحتی می‌تواند بازیکنان بسیار آماده،قبراق و سرحال را از تیم‌های باشگاهی در پیش از فیفادی بگیرد و بعد از سپری شدن حدود دو الی سه هفته از فیفادی،بازیکنانی سقوط کرده از همه لحاظ را تحویل همان تیم‌های باشگاهی دهد!این تاثیر‌گذاری به شکلی معکوس و البته منفی در نوع خودش بسیار جالب‌توجه است!

جای سوال دارد که چطور چنین سرمربی‌ای،همچنان بر روی نیمکت تیم ملی نشسته و با خیالی راحت و آسوده،تاکتیک‌های ناشناخته‌اش را امتحان و تست می‌کند و منتقدان را خائن و وطن‌فروش می‌نامد و بر روی ایثارش،صد و چهل میلیارد رقم‎گذاری می‌کند؟ آقای تاج و مابقی ساکنان همیشگی ساختمان سئول!واقعا چطورامیر قلعه‌نویی با این نتایج و سبک افتضاح،همچنان سرمربی تیم ملی است و قرار است این تیم را در تورنمنتی به نام جام‌ملت‌های آسیا هدایت کند؟