روزنامه گل

حسن صانعی پور - مالکِ باشگاه تراکتور در یک اظهارنظر غیرحرفه‌ای گفته است: " به هرحال جام در خیابان منیریه در شکل‌های مختلف و در سایزهای مختلف زیاد است. اگر دوست دارند، می‌توانند حتی با هزینه من برای خودشان جام بگیرند و روی پوسترشان بزنند."

مسلما افتخارات دو باشگاه استقلال و پرسپولیس آنقدر قابل توجه است که با دادن و یا ندادن یک جام خللی در آن ایجاد نخواهد شد. البته در این بین نباید به صحبت‌های زنوزی انتقاد زیادی داشت. هنگامی که فدراسیون فوتبال، به اصطلاح استخوان لای گوشت گذاشته و یکبار برای همیشه تکلیف نهایی فصل نیمه تمام گذشته را روشن نمی‌کند، مسلما هر باشگاهی به خصوص چند باشگاه مدعی فصل گذشته، انتظار دارند جام قهرمانی به ویترین آنان اضافه گردد. از طرفی نباید دادن این جام ناتمام به یک باشگاه آنقدر از قاعده و منطق خارج شود که تمام شیرازه باشگاه‌های دیگر و فوتبال ایران را برهم بریزد. فوتبالی که درلحظه تصمیم می‌گیرد و بسته به سلایق برنامه‌ریزی می‌کند.

تفکرات آماتوری

بدون شک و تردید، تفکرات تمامی مدیران فوتبال ایران مقرون به تفکرات و اندیشه‌های غیرحرفه‌ای است. در تمامی این سال‌ها هزینه‌های هنگفتی نیز خرج این تفکرات شده و تاوان سنگینی نیز پرداخت شده است. براساس آمار در سال‌های اخیر بیشترین محرومیت‌ها، مربوط به نقل و انتقالات و جرایم بازیکنان و مربیان فوتبال ایران بوده است. همین دو باشگاه بزرگ ایران در فاصله ده سال اخیر با چهار پنجره قطعی بسته و چند پنجره بسته ی موقت مواجه شده و مسلما این محرومیت در سنوات و فصول آینده نیز تکرار خواهد شد. از طرفی موضوعاتی چون پرطرفدار بودن و یا نبودن باشگاه‌ها که البته از شاخصه‌های مثبت فوتبال باشگاهی ایران محسوب می‌گردد نیز تبدیل به جریانی مخرب شده است که صرفا تمرکز باشگاه‌های به خصوص پرطرفدارترین تیم‌های ایرانی را برهم زده است. پُرواضح است که جمعیت هواداری ایران در میزان نود و پنج درصدی در دو طیف سرخابی تقسیم شده و بسته به موفقیت‌های بدست آمده تغییراتی در آن دیده می‌شود. همچنین باید به هواداران پُرشور تراکتور در تبریز و دوستداران سپاهان در اصفهان نیز اشاره کنیم. اما آنچه مهم است اینکه جمعیت هوادارای ایران در قاره آسیا و حتی جهان قابل توجه بوده اما همواره در لابلای عدم مدیریت به بیراهه هدایت شده‌اند. آماتوری‌های ناشیانه‌ای که گاهی در بین مدیران و بازیکنان و مربیان نیز به طرز غیرقابل قبولی دیده می‌شود.

به دنبال افتخارات زورکی

اصرار باشگاه استقلال به گرفتن جام قهرمانی فصل گذشته در کنار جام‌های بدون بازی پرسپولیس مربوط به سوپرجام ایران را باید با جمله " به دنبال افتخارات زورکی" تعبیر نماییم. باید به دو باشگاه بزرگ ایران به همراه چند مدعی دیگر یادآوری کرد؛ از آخرین قهرمانی ایران در مسابقات باشگاهی آسیا سال‌ها گذشته و فوتبال ایران به سه نایب قهرمانی سپاهان و پرسپولیس در فوتبال باشگاهی آسیا و حضور با تبصره سپاهان در جام باشگاه‌های جهان دلخوش کرده است. فوتبال ایران آنقدر ناشیانه رفتار می‌کند که قهرمانی پرسپولیس در جام در جام آسیا و دو قهرمانی استقلال در جام باشگاه‌های قاره کهن را به سخره گرفته و بدست خود بی‌اعتبار می‌کند. این درحالی است که سایر کشورهای دارای جام، با بزرگنمایی‌های تبلیغاتی سعی دارند رنکینگ خود را در کسب جام‌های آسیایی به رخ کشیده و امتیازات آن را کسب کنند. دوستداران فوتبال ایران هرگز ماجرای مربوط به عیسی آل‌کثیر در گذشته را فراموش نکرده و بار دیگر ماجرای یاسر آسانی را در پیش رو دارند. "آب به آسیاب ریختن‌های مضحکی که صرفا در فوتبال ایران رقم می‌خورد."

قافله عقب مانده

غنی‌ترین فوتبال منطقه خاورمیانه و آسیا و حتی جهان، دچار شرایط شده است که قادر نیست دورن‌مایه‌های خود را نشان بدهد و از قوه به فعل نقل مکان کند. قافله عقب افتاده‌ای که قادر است هر ساله در فینال تمام رده‌های فوتبال آسیا اعم از ملی و باشگاهی نماینده داشته باشد، دلخوش به بُردهای اتفاقی و یا مقطعی شده است. در همین فصل اخیر فوتبال آسیا، چه نمره‌ای باید به نمایندگان فوتبال ایران در بازی نخست بدهیم. تراکتور با آن همه ستاره و سرو صدای نقل و انتقالاتی در مقابل یک تیم متوسط شکست خورد. استقلال علیرغم بُرد شیرین مقابل السد، سیمای یک مدعی قهرمانی و حتی گزینه صعود را نداشت. گل‌گهر در حالت آزمون و خطاست و برای حفظ سهمیه ایران کار سختی دارد. در این شرایط هیچ تلاشی از مجموعه فوتبال ایران برای کمک و یاری به نمایندگان ایران نشده و گاهی با اظهارنظرها و با عملکرد غیرمنطقی، شرایط حضور آنان سخت‌تر شده است. با این شرایط هیچ یک از نمایندگان ایران رنگ قهرمانی آسیا را نخواهند دید.

مدیران حاشیه

مدیران باشگاه‌های ایران را با تمام احترام باید " مدیران حاشیه" بنامیم. مدیرانی که پای ماندن آنان در باشگاه لرزان است . مدیرانی که برای رسیدن به اهداف گاهی از مسیر گل‌آلود حواشی گذر می‌کنند تا رفتارها و عملکرد ضعیف آنان پنهان بماند. داستانی که درکل فصل در قالب بیانیه‌های رنگارنگ، مصاحبه‌های جنجالی و تحریک هواداران، باعث گردیده معضل اصلی فوتبال ایران که شامل باشگاه‌داری دولتی، فقدان زیرسرساخت‌ها و مدیریت‌های آماتوری است، نه تنها مرتفع نشود که هر روز به ابعاد پیچیده آن اضافه گردد. مدیران ما باید بدانند، شیوه کنونی مدیریت که هر روز با حرف و حدیث‌هایی در مطبوعات و رسانه‌ها و رادیو و تلویزیون و فضای مجازی همراه است، به بهبودی اوضاع باشگاه و فوتبال منتهی نخواهد شد. " مدیرانی که صرفا در بند نقش ایوان هستند."