روزنامه گل
شاهین طهرانی - روی جدول نتایج، مقابل نام ریحانه کریمی یک مدال برنز نوشته شده است؛ اما بعضی مدالها را نباید با رنگشان سنجید.
این یکی طلاست.نه به این دلیل که ارزش برنز را بیشتر از واقعیت نشان بدهیم؛ به این دلیل که ریحانه کریمی امروز کاری کرد که پیش از او هیچ زن ایرانی در تاریخ وزنهبرداری بازیهای آسیایی انجام نداده بود: نخستین مدال تاریخ وزنهبرداری زنان ایران در بازیهای آسیایی را به دست آورد.
برای همین، برنز او را باید با وزن دیگری سنجید؛ وزنِ تاریخ. سالها زنان ایرانی در وزنهبرداری بیشتر تماشاگر تاریخ بودند تا سازنده آن. رشتهای که برای مردان ایران سالها مدال و افتخار ساخته بود، برای زنان هنوز در جستوجوی اولین قاب تاریخی خودش بود.
امروز اما ریحانه کریمی این قاب را ساخت و نام خودش را در اولین سطر این دفتر نوشت. ارزش این مدال فقط به عدد روی سکوی ناگویا محدود نمیشود. پشت آن، سالها تمرین، فشار، رقابت و جنگیدن برای اثبات توانایی زنانی قرار دارد که شاید بسیاری از آنها حتی نمیدانستند روزی قرار است کسی در چنین سطحی برای ایران مدال بگیرد.
کریمی امروز فقط برای خودش وزنه نزد.برای نسلی وزنه زد که بعد از این، وقتی هالتر را بالای سر میبرد، میتواند یک تصویر واقعی مقابل چشمش داشته باشد؛ دختری ایرانی که قبل از او این راه را رفته و روی سکوی بازیهای آسیایی ایستاده است و این شاید مهمترین اثر یک مدال تاریخی باشد؛ مدالی که بعد از خودش مدالهای بیشتری میخواهد.
حالا دیگر نمیتوان گفت وزنهبرداری زنان ایران هنوز در نقطه صفر ایستاده است. یک نفر این نقطه را شکسته و راه را نشان داده است.ریحانه کریمی امروز سوم شد؛ اما در تاریخ، اول شد.پس بگذارید روی صفحه نتایج هرچه میخواهند بنویسند:برنز.برای ما اما این مدال، به وزن طلاست.
#وزنه برداری #المپیک آسیایی ناگویا2026 #اختصاصی گل