روزنامه گل
مجتبی حسین مرشدی - پرسپولیس با یک نامه، هم توپ را به زمین فدراسیون انداخت و هم یک پیام روشن به فوتبال ایران داد: ما برای حفظ نظم مسابقات آمادهایم؛ حتی اگر قرار باشد بدون ملیپوشانمان بازی کنیم.
در نگاه اول، این تصمیم قابل احترام است. فوتبال برای اینکه روی ریل بماند، به تقویم و نظم نیاز دارد. نمیشود هر بار با رسیدن یک مسابقه ملی، برنامه باشگاهها را از نو چید و جام حذفی را به حاشیه برد. فدراسیون متولی برگزاری مسابقات است و باید راهی پیدا کند که جام حذفی، بهعنوان یکی از مهمترین و جذابترین رقابتهای فوتبال ایران، طبق برنامه برگزار شود. اصلاً جذابیت جام حذفی همین است؛ مسابقهای که در آن تیم کوچکتر میتواند با یک شب درخشان، تیم بزرگتر را کنار بزند.
اگر قرار باشد جام حذفی هر بار قربانی تقویم شود، دقیقاً همان فرصتی از تیمهای کوچک گرفته میشود که این مسابقات برای آنها ساخته شده است. سرخپوشان با اعلام آمادگی برای بازی بدون ملیپوشان، ناخودآگاه مسئولیت بخشی از ریسک را هم پذیرفتهاند. امروز شاید این تصمیم نشانه اعتمادبهنفس باشد؛ اما فوتبال حافظه عجیبی دارد و فردا روز حساب هم دارد!
فرض کنید پرسپولیس بدون ملیپوشان وارد جام حذفی شود و حذف شود. آن وقت اگر سکوها عصبانی شوند، چه پاسخی میتوان داد؟ اینکه «ملیپوش نداشتیم»؟ احتمالاً هوادار خواهد گفت: «خودتان گفتید بازی میکنیم!»اینجاست که این نامه میتواند از یک برگ برنده به یک سند علیه خود باشگاه تبدیل شود.
پرسپولیس امروز نشان داده به نیمکت و ترکیبش اعتماد دارد. بسیار خوب. اما اعتمادبهنفس با بیمحاسباتی فرق دارد.جام حذفی شوخی ندارد؛ یک بازی کافی است تا همه معادلات بههم بریزد.بنابراین فدراسیون باید جام حذفی را برگزار کند و پرسپولیس هم اگر پای نامهاش ایستاده، باید تا آخر پای تبعاتش بایستد.چون شمشیری که امروز با اعتمادبهنفس از غلاف بیرون میآوری، اگر فردا درست در دستت ننشیند، ممکن است قبل از حریف، خودت را زخمی کند!
#پرسپولیس #جام حذفی #اختصاصی گل