روزنامه گل

حمیدرضا درخشان - محمد احمدزاده یک حرف معمولی نزده است.اگر روایت او دقیقاً همان‌طور باشد که مطرح شده، از یک پیشنهاد ۵۰ میلیون تومانی برای اثرگذاری بر نتیجه یک مسابقه حرف زده؛ پیشنهادی که به گفته خودش آن را رد کرده است.

ماجرای مسابقه هم مربوط به هفته پایانی نخستین دوره لیگ برتر است؛ همان دیداری که ملوان، استقلال را در انزلی شکست داد و پرسپولیس با پیروزی مقابل فجرسپاسی قهرمان شد. اصل نتیجه و شرایط جدول آن روز قابل ثبت و بررسی است.اما مسئله امروز نه استقلال است و نه پرسپولیس.مسئله این است:اگر یک مربی سابق فوتبال، سال‌ها بعد، چنین اتهام مشخصی را مطرح می‌کند، چرا هیچ نهاد مسئولی سراغ اصل ماجرا نمی‌رود؟

احمدزاده نگفته «شنیدم».اگر آنچه امروز از او نقل شده دقیق باشد، گفته به خودش پیشنهاد شده؛ آن هم مبلغی که با توجه به سطح درآمد فوتبال آن روز، رقم بسیار سنگینی بوده است.پس حالا وظیفه چه کسی است؟فدراسیون فوتبال؟کمیته اخلاق؟نهادهای قضایی؟هر کدام که صلاحیت رسیدگی دارند، باید یک کار ساده انجام دهند:احمدزاده را احضار کنند.از او بپرسند چه کسی پیشنهاد داده؟چه زمانی؟کجا؟آیا فرد دیگری در جریان بوده و مهم‌تر از همه اینکه آن فرد در آن مقطع چه سمتی داشته است؟

بعد بروید سراغ همان آدم.اگر زنده است، اگر در فوتبال است، اگر در باشگاه دیگری است، اگر بازنشسته شده یا حتی اگر سال‌هاست از فوتبال کنار رفته، باید روایت خودش را ارائه کند.چون اگر چنین پیشنهادی واقعاً مطرح شده باشد، موضوع با گذشت زمان پاک نمی‌شود.فساد که تاریخ انقضا ندارد. از آن طرف، اگر احمدزاده نتواند ادعایش را اثبات کند، او هم باید مسئولیت حرفی را که زده بپذیرد.

این هم بخشی از همان عدالت است.نمی‌شود فقط یک طرف را محاکمه کرد.اما چیزی که اصلاً پذیرفتنی نیست، بی‌تفاوتی است.فوتبال ایران سال‌هاست درباره فساد، تبانی، پرداخت پول، خرید داور و اثرگذاری پشت پرده بر مسابقات حرف می‌زند. خود احمدزاده هم سال‌ها قبل در برنامه «۹۰» درباره ادعاهای مشابه صحبت کرده و گفته بود مدیران باشگاهی گاهی پرداخت پول برای داوری یا بازیکن حریف را توجیه‌پذیر می‌دانند.پس وقتی چنین اظهاراتی مطرح می‌شود، حداقل کاری که یک سیستم سالم باید انجام دهد تحقیق است.نه اینکه چند روز خبر باشد و بعد فراموش شود.این پرونده حتی اگر مربوط به بیش از دو دهه قبل باشد، یک ارزش مهم دارد: اگر مشخص شود چنین اتفاقی افتاده، باید فهمید سازوکار پیشنهاد پول چگونه بوده، چه کسانی درگیر بوده‌اند و آیا آن فرد بعدها همچنان در فوتبال مسئولیت داشته است یا نه.

این سؤال آخر شاید از همه مهم‌تر باشد.آیا کسی که متهم به پیشنهاد تبانی بوده، بعد از آن هم در فوتبال مانده است؟اگر بله، کجا؟با چه عنوانی؟آیا مدیر شده؟آیا در باشگاه دیگری مسئولیت گرفته؟آیا حتی در ساختار فوتبال باقی مانده است؟اینها را نباید روزنامه پیدا کند.این کار نهاد نظارتی است.رسانه می‌تواند سؤال بپرسد؛ پرونده‌سازی و تحقیق رسمی وظیفه نهاد مسئول است.بنابراین امروز نه باید احمدزاده را محکوم کرد و نه فرد ناشناس را اما باید هر دو را پای پاسخ‌گویی آورد.احمدزاده باید سند و جزئیات بدهد.مسئولان هم باید تحقیق کنند.