روزنامه گل
مجتبی حسین مرشدی - سردار آزمون به تیم ملی برگشت؛ اتفاقی که میتوانست بهانهای باشد برای چند خط از ته دل. بالاخره حرف زدن درباره تیم ملی، پیراهن ایران و دلتنگی برای آن، چیزی نیست که نیاز به مترجم داشته باشد؛ چه رسد به هوش مصنوعی!اما سردار ظاهراً برای نوشتن همین چند خط هم سراغ جی.پی.تی رفته بود و در نسخه اولیه متن، بخشی از دستور و گفتوگوی مربوط به تولید متن را هم همراه پست منتشر کرد. بعداً متن اصلاح شد، اما اسکرینشاتها کار خودشان را کرده بودند.
اما سردار! این یکی را خودت باید مینوشتی! مگر قرار بود قرارداد نفتی ببندی؟ مگر قرار بود بودجه کشور را تنظیم کنی؟ چند خط درباره دلتنگی برای تیم ملی بود. اگر دلت برای پیراهن ایران تنگ شده، همان را بنویس؛ حتی اگر جملههایت ساده باشد. اتفاقاً ساده بودنش واقعیتر است.اما ماجرا یک شباهت جالب هم دارد؛ چون سردار اولین ملیپوشی نیست که متن پشتصحنه را به جای متن اصلی به مخاطب نشان میدهد.
سال گذشته محمدحسین کنعانیزادگان هم در ماجرای معروف استوری نقلوانتقالاتی، جملهای را که ظاهراً توصیه ایجنت یا مشاورش بود، اشتباهی همراه متن اصلی منتشر کرد: «یک عکس بدون لباس پرسپولیس و ترجیحاً خارج از تهران.» همان جمله کافی بود تا همه بفهمند پشت آن استوری چه سناریویی خوابیده است.حالا کنعانی یک جور سوتی داد و سردار یک جور دیگر؛ اما نقطه مشترک هر دو یکی است:چیزی را که قرار نبود مردم ببینند، خودشان گذاشتند جلوی چشم مردم! فقط یک تفاوت وجود دارد؛ آن روز پای ایجنت وسط بود و این بار پای هوش مصنوعی.البته استفاده از هوش مصنوعی ایرادی ندارد. جی.پی.تی میتواند متن بنویسد، ایده بدهد، ترجمه کند و حتی برای آدمی که خوب نمینویسد، دستیار خوبی باشد.اما یک شرط کوچک دارد:قبل از زدن دکمه انتشار، متن را بخوان!
سردار اگر فقط یک بار متن را مرور میکرد، احتمالاً متوجه میشد جی.پی.تی هنوز وسط پست ایستاده!حالا دیگر ماجرا تمام شده؛ متن اصلاح شده و سردار هم به اردوی تیم ملی برگشته. اما این یکی را واقعاً میشد جور دیگری تمام کرد.نه با هوش مصنوعی، نه با پرامپت، نه با دستور و فرمان.فقط با چند کلمه از خودش.چون بعضی حرفها را اگر قرار است از دل بگویی، بهتر است خودت هم بنویسی.جی.پی.تی برای خیلی چیزها خوب است اما برای ابراز دلتنگی به تیم ملی، نه سردار!
#سردار آزمون #اختصاصی گل #تیم ملی