روزنامه گل

پرسپولیس امروز در شرایطی مقابل ذوب‌آهن قرار می‌گیرد که دیگر جایی برای از دست دادن امتیاز ندارد. شاید هنوز هفته‌های زیادی از لیگ باقی مانده باشد، اما تیمی که می‌خواهد در پایان فصل برای قهرمانی بجنگد، باید از همین بازی‌هایی که روی کاغذ ساده‌تر به نظر می‌رسند، امتیاز کامل بگیرد. ذوب‌آهن عبدالله ویسی اما دقیقاً از همان تیم‌هایی است که می‌تواند برای مدعیان دردسر درست کند؛ تیمی که اگر به آن اجازه داده شود بازی را به سمت فیزیکی و درگیرانه ببرد، کار پرسپولیس سخت خواهد شد.

پرسپولیس با تارتار شروع بدی نداشته و در هفته‌های ابتدایی نشان داده که از نظر هجومی ظرفیت بالایی دارد. با این حال، مسئله مهم اینجاست که سرخ‌ها هنوز به ثباتی که از یک مدعی قهرمانی انتظار می‌رود نرسیده‌اند. از دست رفتن امتیاز در بعضی مسابقات باعث شده فاصله با صدر جدول آن‌قدر زیاد نباشد که خیال پرسپولیس را راحت کند. به همین دلیل بازی امروز برای تارتار فقط یک مسابقه معمولی نیست؛ امتحانی است برای اینکه نشان دهد تیمش می‌تواند در بازی‌هایی که باید ببرد، واقعاً برنده شود.

تارتار علیه تیمی که خوب می‌شناسد

تارتار برای رسیدن به سه امتیاز مقابل تیمی قرار می‌گیرد که شناخت خوبی از فضای آن دارد. او سال‌ها در فوتبال اصفهان و روی نیمکت ذوب‌آهن حضور داشته و به خوبی می‌داند این باشگاه چه نوع فوتبالی می‌تواند ارائه کند. اما این بار داستان متفاوت است؛ تارتار باید مقابل تیمی بایستد که بخشی از گذشته فوتبالی اوست و ویسی هم باید ثابت کند ذوب‌آهنی که در اختیار دارد، می‌تواند مقابل یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های ایران شخصیت خودش را نشان دهد.ویسی البته از آن دسته مربیانی نیست که الزاماً برای دفاع کردن وارد زمین شود. ذوب‌آهن احتمالاً تلاش خواهد کرد بازی را از سرعت بیندازد، فضاها را از پرسپولیس بگیرد و در زمان مناسب به سمت دروازه میزبان حمله کند. برای گاندوها حتی یک امتیاز هم می‌تواند نتیجه قابل قبولی باشد، اما وسوسه سه امتیاز هم وجود دارد؛ مخصوصاً اگر پرسپولیس در دقایق ابتدایی نتواند به گل برسد و فشار روی تیم تارتار افزایش پیدا کند.

قفل سبز مقابل خط حمله سرخ

مهم‌ترین نبرد بازی شاید جایی شکل بگیرد که مهاجمان پرسپولیس مقابل ساختار دفاعی ذوب‌آهن قرار می‌گیرند. پرسپولیس برای بردن این مسابقه نیاز به گل دارد و نمی‌تواند ۹۰ دقیقه منتظر یک اتفاق بماند. هرچه بازی بیشتر بدون گل بماند، اعتمادبه‌نفس ذوب‌آهن بالاتر می‌رود و کار برای شاگردان تارتار سخت‌تر خواهد شد.از طرف دیگر، ویسی احتمالاً روی ضدحملات حساب ویژه‌ای باز خواهد کرد. پرسپولیس اگر برای رسیدن به گل بیش از اندازه جلو بکشد، فضای مناسبی پشت سر هافبک‌ها و مدافعانش ایجاد خواهد شد؛ فضایی که ذوب‌آهن می‌تواند از آن استفاده کند. بنابراین تارتار یک دوئل تاکتیکی دشوار پیش رو دارد: هم باید تیمش را به سمت دروازه ذوب‌آهن ببرد و هم مراقب باشد در این مسیر غافلگیر نشود.

بازی‌ای که پرسپولیس باید ببرد

در چنین مسابقه‌ای نتیجه بیشتر از زیبایی فوتبال اهمیت دارد. پرسپولیس اگر می‌خواهد در پایان فصل مدعی قهرمانی باشد، باید امتیازهای بازی‌های خانگی را جمع کند. هیچ تیمی با امتیاز دادن به رقبای پایین‌تر جدول نمی‌تواند در پایان فصل جام را بالای سر ببرد.ذوب‌آهن اما چیزی برای از دست دادن ندارد. فشار اصلی روی پرسپولیس است و همین می‌تواند بزرگ‌ترین برگ برنده ویسی باشد. هرچه زمان بگذرد و گل به ثمر نرسد، استرس به سمت تیم میزبان منتقل خواهد شد. در مقابل، ذوب‌آهن می‌تواند با آرامش بیشتری منتظر لحظه مناسب بماند.امروز بنابراین بیش از آنکه فقط جنگ پرسپولیس و ذوب‌آهن باشد، دوئل دو مربی با دو مأموریت متفاوت است؛ تارتار باید پرسپولیس را به مسیر مدعیان برگرداند و ویسی می‌خواهد ثابت کند تیمش برای چنین مسابقاتی ساخته شده است.پرسپولیس امروز دنبال یک برد معمولی نیست؛ دنبال سه امتیازی است که می‌تواند در ادامه فصل ارزش بسیار بیشتری پیدا کند. برای تارتار، نسخه بازی ساده است: ببر و به صدر نزدیک بمان؛ مساوی کن و فرصت بده رقبا فاصله بگیرند؛ بباز و وارد بحران شو.ذوب‌آهن هم آمده تا این معادله را به هم بزند.امروز شهرقدس شاهد جنگ تیمی است که باید ببرد با تیمی که رؤیای متوقف کردن آن را دارد.