روزنامه گل

معین احمدوند - آبی‌پوشان در هفته سوم هم توانستند مقابل سپاهان محرم نویدکیا دست پر از زمین خارج شوند و برنده این دیدار شش امتیازی لقب بگیرند.در یکی از حساس‌ترین و مهم‌ترین ديدارهای هفته سوم،استقلال باید در خانه خود به مصاف سپاهان می‌رفت. آبی‌ها خیلی زود شروعی طوفانی رقم زدند و موفق شدند با شوت زیبای یاسر آسانی در دقیقه چهار از سپاهان یک گل پیش بیفتند. البته این پایان کار نبود و حملات استقلال هم ادامه‌دار بود و شاگردان بختیاری‌زاده آن قدری حمله کردند و بازی هجومی در دستور کار خود قرار دادند تا بالاخره در دقیقه ده اسماعیل قلی‌زاده گل دوم استقلال را به ثمر رساند تا در عین ناباوری، در همان ده دقیقه ابتدایی بازی تکلیف نتیجه بازی مشخص شود.

استقلال در ادامه بازی هم کم و بیش فرصت‌هایی به دست آورد که نتوانست از آنها استفاده لازم را ببرد و شاید اگر دقت، چاشنی ضربات نهایی شاگردان سهراب می‌شد،می‌توانستند با یک برد پر‌گل برابر یک تیم مدعی هفته سوم را به پایان برسانند.

جالب اینجاست که سهراب بختیاری‌زاده بهترین شروع آبی‌ها در تاریخ ادوار لیگ برتر را رقم زده و با سه برد، زدن هفت گل و بدون دریافت گل و ثبت سه‌ کلین‌شیت متوالی این رکورد را از آن خود کرده است. حتی خوش‌بین‌ترین هواداران استقلال هم چنین‌ آغاز مقتدرانه‌ و فوق‌العاده‌ای را با وجود مشکلات متعدد باشگاه از جمله محرومیت و بسته بودن پنجره نقل و انتقالاتی پیش‌بینی نمی‌کردند.

استقلال تنها تیم میان مدعیان سنتی به حساب می‌آمد که به دلیل پنجره بسته و محرومیت در نقل و انتقالات، نتوانست حتی یک بازیکن جدید در نیم فصل اول به لیست تیم اضافه کند و از سویی، هواداران هم بدون هیچ تعارفی انتظار چندان بالایی از این تیم برای گام برداشتن در مسیر قهرمانی نداشتند؛برخلاف سال گذشته که انتظارات از تیم ساپینتو بسیار بالا بود.

شاید همین محدودیت‌ها اثر خودش را به شکل معکوسی بر بدنه تیم گذاشته و سهراب با همان بازیکنان فصل قبل معجزه کرده است. در حقیقت باید به این موضوع اذعان داشت که سهراب بختیاری‌زاده با دستان خالی تا به اینجا یک معجزه باورنکردنی رقم زده و این تیم در طی سه هفته نمایش قابل قبول و تماشاگر‌پسندی به منصه ظهور گذاشته است. این تیم همان اسکله و استخوان‌بندی فصل قبلش را حفظ کرده و اضافه شدن مهره‌های جوان و البته از همه مهم‌تر ماندن یاسر آسانی، برگ آس و ستاره بی‌چون و چرای آبی‌ها، سبب شده تا استقلال با یک ثبات اجباری مواجه شود. شاید همین ثبات به همان چیزی تبدیل شود که آبی‌ها در طی فصول اخیر همواره به دنبالش بوده‌اند و حلقه مفقوده و گمشده آنها نام گرفته است. همان کاری که برانکو ایوانکوویچ با پرسپولیس انجام داد و تا سال‌ها هواداران پرسپولیس می‌دانستند که یازده نفر ترکیب اولیه چه بازیکنانی هستند.

از طرفی راجع سهراب هم باید گفت و اشاره‌ای داشت که او در این مقطع و در چنین‌ برهه حساس و مهمی،ریسک بزرگی برای پذیرش هدایت استقلال کرد. او با علم به اینکه می‌دانست تا حدی پنجره استقلال باز نشدنی است‌ و باز شدن آن را باید یک معجزه قلمداد کرد، هدایت استقلال را بعد از آن جنگ چهل روزه و نامعلوم ماندن سرنوشت و تکلیف نهایی لیگ بیست و پنجم پذیرفت و تیم را خیلی زود وارد دوران آماده‌سازی و تمرینات پیش‌فصل کرد.

سهراب می‌توانست در این برهه زمانی که سرمربی خارجی به ندرت در این وضعیت جنگی به سمت و سوی پیشنهادات باشگاه‌های ایرانی می‌آید و از طرفی پنجره نقل و انتقالاتی باشگاه هم بسته است، ریسک نکند و چنین پیشنهادی را نپذیرد اما او تمامی خطرات را به جان خرید و به جای توجیه و بهانه آوردن،سخت مشغول کارش شد و تیم را در درست‌ترین مسیر ممکن قرار داد و با ایجاد یک نظم و دیسیپلین ساده اما مهم، نشان داد که کارش را خوب بلد است و فقط کافی است به او و دستیارانش اعتماد کرد.

حال باید منتظر ماند و دید که آیا استقلال زیبای سهراب می‌تواند همچنان در همین مسیر حرکت کند و طرفدارانش را غافلگیر سازد یا همه اتفاقات این سه هفته، بر حسب یک اتفاق بوده و آبی‌ها هنوز عیار واقعی‌شان مشخص نشده و به دیوار چندان سفت و سختی برخورد نکرده‌اند