روزنامه گل
علیرضا صدرایی - رضا جاودانی، مجری سابق تلویزیون که طی سالهای گذشته به عنوان عضو کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال فعالیت کرده، این روزها با مواضع انتقادی خود درباره تیم ملی فوتبال و فضای فوتبال ایران بار دیگر مورد توجه افکار عمومی قرار گرفته است. بیان چنین دیدگاههایی، فارغ از موافقت یا مخالفت با محتوای آن، حق طبیعی هر شهروند و هر فعال رسانهای است؛ اما این پرسش همچنان پابرجاست که آیا همسویی برخی اظهارنظرهای امروز با بخشی از افکار عمومی، مسئولیت پاسخگویی نسبت به عملکرد گذشته را از میان میبرد؟
در روزهای پایانی جام جهانی، جاودانی در برنامههای مختلف از عملکرد تیم ملی و کادر فنی آن انتقاد کرد و معتقد بود که فوتبال ایران دستاورد ماندگاری نداشته، نه نسل تازهای به فوتبال معرفی شده و نه زیرساختی مانند ورزشگاه جدید به آن افزوده شده است. او همچنین با حماسهسازی پیرامون عملکرد تیم ملی مخالفت کرد و در برنامه فوتبال ۳۶۰ نیز از عادل فردوسیپور تمجید کرد.
همه این مواضع، بخشی از حق طبیعی او برای اظهار نظر است و تردیدی در آن وجود ندارد. اما مسئله اینجاست که این اظهارنظرها نباید موجب شود عملکرد او در جایگاه عضو کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال از دایره نقد و پرسش خارج شود.واقعیت آن است که هنوز پرسشهای متعددی درباره عملکرد کمیته انضباطی در سالهای گذشته بیپاسخ مانده است؛ پرسشهایی که یکی از اعضای آن کمیته نیز رضا جاودانی بود.
برای نمونه، در ماجرای دیدار تراکتور و پرسپولیس، ابتدا رأی به برگزاری مسابقه بدون حضور تماشاگر صادر شد، اما بعد با استناد به آنچه «اشتباه تایپی» عنوان شد، رأی تغییر کرد و مسابقه با حضور تماشاگران برگزار شد. هنوز روشن نشده است که مبنای حقوقی این تغییر چه بوده و چگونه چنین اتفاقی رخ داده است.
همچنین روند رسیدگی به پرونده علیرضا بیرانوند، نحوه برخورد با رفتار جنجالی شجاع خلیلزاده، سکوت کمیته انضباطی در قبال اظهارات تهدیدآمیز یکی از مدیران باشگاهها علیه رئیس فدراسیون فوتبال و نیز شیوه مواجهه با برخی رفتارها و اظهارات منتسب به عوامل تعدادی از باشگاهها، از جمله موضوعاتی است که همواره محل بحث و انتقاد بوده است.
نمونه دیگر، رأی صادرشده درباره رفتار یکی از مدافعان سابق سپاهان در دیدار مقابل پرسپولیس بود؛ رأیی که از همان زمان با انتقادهای فراوانی از سوی کارشناسان و بخشی از افکار عمومی همراه شد و بسیاری آن را متناسب با رفتار صورتگرفته نمیدانستند.اینها پرسشهایی است که نه با گذر زمان از بین میروند و نه با چند موضعگیری رسانهای کمرنگ میشوند. اگر اعضای کمیته انضباطی در صدور آن آرا استدلال حقوقی و انضباطی روشنی داشتهاند، بهترین راه، ارائه توضیح و پاسخ به همین پرسشهاست.
رضا جاودانی، به عنوان یک مجری باسابقه و عضو پیشین کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال، همانقدر که حق دارد امروز آزادانه دیدگاههایش را بیان کند، باید آمادگی پاسخگویی درباره عملکرد نهادی را نیز داشته باشد که در آن مسئولیت داشته است.مواضع رسانهای، هرچقدر هم مورد استقبال بخشی از افکار عمومی قرار گیرد، جای پاسخگویی درباره عملکرد گذشته را نمیگیرد. نقد امروز، نمیتواند پرسشهای دیروز را از حافظه فوتبال ایران پاک کند.
#یادداشت