روزنامه گل

استقلال و تقابل برابر الحسین

استقلال یکی از بهترین تیم‌های آسیا است. اگر ما از بازی‌های سینوسی استقلال در لیگ داخلی بگذریم، باید گفت: استقلال یقینا از تیم‌های قوی و پُرطرفدار قاره کهن و از تیم‌های خوب فصل اخیر ایران است. حریف مرحله حذفی استقلال در لیگ قهرمانان سطح دو آسیا الحسین است که در چند بازی اخیر نتایج خوبی بدست آورده است. اما این دلیلی نیست که نشود در برابر این تیم نتیجه گرفت. من فکر می‌کنم اگر بازیکنان استقلال در شرایط خوب بدنی خودشان باشند، با توجه به اینکه در امارات هستند و شرایط آنان مسلما بهتر خواهد بود، و از طرفی زمین بازی هم به مراتب بهتر می‌باشد، مسلما استقلال می‌تواند در برابر این تیم موفق باشد. اصولا بازی در زمین مناسب برای نماینده ایران یک برگ برنده محسوب می‌گردد.

سپاهان و تراکتور و یک دیدار سخت

حریفانِ تراکتور و سپاهان تیم‌های سخت‌تری به نظر می‌رسند. السد مثل استقلال و پرسپولیس و الهلال یک تیم مطرح در آسیا محسوب می‌گردد. این تیم دارای ریشه و قدمت در فوتبال آسیا است. در نقطه مقابل تراکتور هم در حال حاضر شرایط خوبی دارد و از بازیکنان خارجی و داخلی خوبی سود می‌برد. تیم تراکتور از نظر فنی یک تیم قابل قبول در ایران و آسیا محسوب شده اما مقابل السد، بازی سختی را تجربه خواهد کرد. الاهلی قطر حریف سپاهان هم شرایط خوبی دارد و بازی با این تیم دشوارخواهد بود.

فوتبال ایران از آسیا عقب افتاده است

فوتبال ایران اگر بخواهد در آسیا موفق باشد و قابل احترام بماند و حرفی برای گفتن داشته باشد، باید تیم‌های خوب و متوسط آسیا را براحتی شکست بدهد. واقعیت اینست که ما سال‌هاست که از فوتبال آسیا عقب افتاده‌ایم. از دلایل آن، بد بسته شدن تیم‌ها و ناکامی در جذب بازیکنان ومربیان خوب داخلی و به خصوص خارجی است. این موضوع هم به باشگاه‌ها و هم به فدراسیون فوتبال ارتباط کامل دارد. به خصوص در فوتبال پایه باید از مربیان کاربلد استفاده کنند تا بتوانند از استعدادهای فوتبال کشور به بهترین شکل ممکن استفاده کنند.

لیگ برتر در شرایط فعلی جذاب شده است

شرایط لیگ برتر ایران در صدر و قعر جدول مثل هم بوده و سخت است. در هر دو منطقه یک جنگ برای قهرمانی و یک جنگ برای بقاء وجود دارد. این اختلاف نزدیک امتیازات، باعث بالا رفتن کیفیت لیگ شده است. تیم‌های پایین جدول هم انگیزه دارند و از تیم‌های مدعی امتیاز می‌گیرند و این به زیبایی لیگ داخلی کمک کرده است. پنج تیم مدعی جدول با هم امتیاز می‌گیرند و با هم امتیاز از دست می‌دهند و هیچ تیمی فعلا مجال سبقت پیدا نکرده و این جذابیت لیگ را افزایش داده است. این لیگ هر اندازه به انتهایش نزدیک می‌شود، زیباتر خواهد شد.

ساپینتو باید بماند

ساپینتو مربی درجه یکی نیست. او یک مربی متوسط تلقی می‌شود. اما دست ساپینتو در حال حاضر بسته است. در حقیقت مدیران استقلال با خریدهایی که ابتدای فصل داشتند، به فوتبال استقلال و هوادارانش ظلم کردند. ما دراستقلال بازیکنانی داریم که رقم‌های بالایی گرفتند اما درحد و اندازه این تیم نیستند. از طرفی فاصله بین بازیکنان اصلی و نیمکت‌نشین استقلال هم زیاد است. استقلال جایگزین خوبی روی نیمکت ندارد. این تفاوت باعث فشار روی بازیکنان اصلی شده و علت مصدومیت‌ها نیز همین مسئله می‌تواند باشد. هر کدام از بازیکنان ترکیب اصلی استقلال به هر دلیلی نباشند استقلال ضربه می‌خورد و ساپینتو به این بازیکنان وابسته شده است. با این حال ماندن ساپینتو به نفع استقلال خواهد بود. باید ساپینتو بماند و تیم را در همین شرایط هدایت کند.

استقلال ارث پدری کسی نیست

مدیرعامل به تنهایی در هر باشگاهی مهم نیست. استقلال زمانی که قهرمان و نایب قهرمان آسیا شد و زمانی که بیشترین افتخارات را در آسیا و ایران بدست آورد، زمانی بود که کسانی مقل اولیایی مدیرعامل بودند و درکنار اولیایی یک هیئت مدیره قوی حضور داشتند. کسانی مثل علی آقا محمدی و ایروانی انسان‌های سالم و کاربلد بودند و به مدیریت استقلال کمک کردند. اما درحال حاضر مدیریت استقلال قوی نیست. به عنوان مثال همین جذب بازیکنان و بستن تیم در ابتدا فصل که به بدترین وجه ممکن عمل گردیده و این تیم بد بسته شده است. این مبالغی که به بازیکنان پرداخت شده است، نشان می‌دهد که مدیران مبتدیانه عمل کرده‌اند. در حقیقت ضعیف‌ترین تیم استقلال در مقایسه با مبالغی که پرداخت شده است را شاهد هستیم. شما ببینید گواردیولا وقتی متوجه شد چیزی دیگری برای آموزش ندارد خودش از بارسلونا جدا شد. آقایانی که درهیئت

مدیره استقلال و کمیته فنی این باشگاه حضور دارند، اجازه بدهند با حضور دیگران خون تازه‌ای در رگ‌های استقلال جاری بشود. تفکرات کسانی که در چند سال گذشته بودند در استقلال جواب نداده است. استقلال ارث پدری کسی نیست.

فوتبال ایران و نیاز به مربیان بزرگ

آمدن مربیان درجه یک می‌تواند به رشد و ارتقاء فوتبال ما کمک کند. با آزمون و خطا، فوتبال ما به جایی نمی‌رسد. مربیان خوب بیایند و در آکادمی‌های مشغول بشوند و مسلما نتیجه و بازخورد حضور آنان به ظهور بازیکنان مناسب منتهی شده و در نهایت به تیم ملی امید و بزرگسالان نیز کمک خواهد شد. البته من فکر می‌کنم با شرایط فعلی فوتبال ایران و با اضافه شدن تیم‌های جام جهانی، تیم ملی از مرحله اول صعود خواهد کرد.