روزنامه گل

استقلال در طی نیم فصل اول فراز و فرود‌ها و بالا و پایین‌های بسیار زیادی را تجربه کرد و این تیم به نوسانات فراوانی در اکثر دیدارها دچار می‌شد. در حقيقت، باید به این موضوع اذعان داشت که چند مرتبه ساپینتو تا پای زمزمه‌های برکناری و حتی دریافت اولتیماتوم از سوی مدیران باشگاه رفت اما هیچ وقت این شایعات محقق نشد و رنگ و بوی واقعی به خود نگرفت تا احتمالا ساپی تا انتهای نیم فصل دوم سکان‌دار آبی‌های پایتخت باشد.

همان طور که هواداران در مقاطعی از فصل به نحوه مربیگری مرد پرتغالی و تعویض‌ها و چینش‌های عجیب و غریب او معترض بودند، از طرفی انتظار هم نداشتند که این سرمربی در دیدارهای بزرگ سربلند و موفق از میدان خارج شود. یکی از انتقاداتی که نسبت به ریکاردو ساپینتو به ویژه در دوره اول حضورش به او وارد بود، شکست و باخت در بازی‌های حساس و مهم و شش امتیازی فصل بود. او در لیگ بیست و دو، مقابل پرسپولیس دو شکست و یک تساوی را متحمل شد؛ در جدال با سپاهان دو باخت را تجربه کرد و در مصاف با تراکتور به دو برد و یک باخت رسید تا در مجموع شاهد این قضیه باشیم که ساپینتو مرد دیدارهای بزرگ نیست و توانایی بالایی ندارد که از دل بازی‌های حیاتی و مستقیم با رقبا، پیروز از زمین بیرون بیاید.

از آن فصل حدود سه سال سپری شده و در لیگ بیست و پنجم چیزهای متفاوتی از تیم ساپینتو می‌بینیم که هواداران استقلال می‌توانند بیش از پیش بر روی تاکتیک‌ها و استراتژی‌های او به ویژه در دیدارهای بزرگ و مصاف با مدعیان همیشگی جام، حساب باز کنند و به این مرد پرتغالی کماکان امیدوار باشند.شاگردان ساپینتو در اولین دیدار فصل در قالب سوپر جام، مقابل تراکتور قرار گرفتند. استقلال در ابتدا با گل روزبه چشمی از تی‌تی‌ها پیش افتاد اما آبی‌ها آن روی تلخ فوتبال را‌ به وضوح دیدند و در نهایت برد را با باخت عوض کردند تا استقلال اولین جام فصل را به راحتی از دست بدهد. جالب اینجاست که این پایان کار دو تیم در رقابت‌های این فصل نبود و استقلال و تراکتور در هفته اول لیگ بیست و پنجم هم باید در تبریز و ورزشگاه بنیان دیزل خالی از تماشاگر رودرروی یکدیگر قرار می‌گرفتند.

این بار نوبت آبی‌ها بود و آنها انتقام سوپرجام را از اسکوچیچ و تیمش گرفتند و پسران ساپینتو موفق شدند با تک گل محمد حسین اسلامی، مدافع عنوان قهرمانی را در گام اول شکست دهند. در دیدار دربی سهم سرخابی‌ها هر کدام یک امتیاز بود و عملکرد شاگردان ساپینتو در زمین ناهموار و بسیار بد اراک،همانند پرسپولیس اوسمار، آنچنان چنگی به دل نزد و شاید اگر استقلال یک مهاجم شش دانگ و فرصت طلب در ترکیب خود داشت، می‌توانست از معدود موقعیت‌هایش استفاده بهتری کند. این روند در بازی با سپاهان هم ادامه پیدا کرد و در یک بازی جذاب و تماشایی، آبی‌ها موفق شدند سومین باخت تیم صدرنشين نیم فصل اول یعنی سپاهان محرم نویدکیا را رقم بزنند.

آن چیزی که در حال حاضر واضح و مبرهن به نظر می‌رسد، این است که ساپی با کسب هفت امتیاز از دیدار با مدعیان قدرت، توانسته به مرد بازی‌های بزرگ تبديل شود. این طور که از شواهد و قرائن پیداست، تاکتیک‌ها و نقشه‌های ساپی در جدال با سه مدعی در قیاس با دوره اول حضورش، کاملاً دگرگون و عوض شده و انگار او از آن تاکتیک پرس‌های سنگین و وحشتناکش در هر بازی دست کشیده و با حساب و کتاب و آنالیز درست، تیمش را روانه میدان می‌کند تا با ارائه یک بازی منطقی، حداقل دیگر بازنده بازی نباشد و عنوان‌«شکست خورده» را با خود به یدک نکشد.