روزنامه گل

معیارِ تعیین افراد در فوتبال ایران اشتباه است. در این مقوله از انتخاب مدیران گرفته تا جذب بازیکنان و مربیان، مسیر درستی پیموده نشده و نخواهد شد. " این جریان شاید خاصیت فوتبال دولتی و نیمه دولتی باشد." جایی که در آن صفر تا صدی به پهنای فوتبال کشور وجود داشته و نه جایگاهی برای افراد در آن تعریف شده است و نه حتی جایگاه‌ها شناسایی گردیده است. در این فوتبال است که آینده‌نگری وجود نداشته و با تلنگری به تغییرات احساسی منجر می‌گردد. با این حال با توجه به نتایج نه چندان مناسب ساپینتو در نیم فصل نخست لیگ برتر فوتبال ایران و اولتیماتوم پنهان به وی و همچنین مطرح شدن نام‌هایی چون جواد نکونام برای جایگیزینی او، این موضوع را مورد بررسی قرار خواهیم داد.

سوختن و خارج شدن

اکثر مربیان دهه اخیر استقلال از جمله شفر، استراماچونی و ساپینتو و مربیان داخلی، به استقلال آمدند و با شرایط نامناسب ساختن ودر انتها سوختن و از آن خارج شدند. کالبدشکافی این جریان نشان می‌دهد که اصل فوتبال در این انتخاب‌ها فراموش شده و البته همواره یک جریان فشار، خارج از مجموعه استقلال نیز به ملتهب شدن قضایا دامن زده است. موضوعاتی چون بزرگنمایی هزینه‌های جذب مربیان، میزان توانایی آنان و به حاشیه کشیدن آنان، سرعت‌گیرهای بدقواره‌ای بودند که اجازه نداده‌اند هیچ مربی بزرگ و کوچکی در استقلال موفق شود. اگر فرهاد مجیدی را تا حدودی از این قاعده مستثنی کنیم، باید به جرات بگوییم؛ تمام سرمربیان استقلال در فصول اخیر به دلایل عدیده به بن‌بست رسیده و درب‌های خروج برای آنان باز شده است. در این بین چند مربی جوان نیز از چرخه مربیگری و پیشرفت خارج شده و به تعبیری سرمایه سوزی شده است.

برلبه پرتگاه

بعد از شکست استقلال مقابل گل‌گهرسیرجان و علیرغم پیروزی این تیم مقابل سپاهان صدر نشین، زمزمه‌هایی برای بازگشت جواد نکونام به نیمکت آبی‌پوشان در فضای مجازی شنیده شده است. " ادعایی که با سکوت باشگاه همراه بوده و در بین هواداران نیز با عکس‌العمل‌های متفاوتی روبرو بوده است." آنچه مسلم است اینکه نکونام با اقبال حداکثری هواداران استقلال روبرو نیست و عملکرد او در انتهای حضورش در استقلال ذهنیت هواداران را مخدوش کرده است. هرچند نکونام بیشتر از نتایج نامناسب در استقلال، از تفکرات و تقابل‌های تخریب‌کننده خود با مدیریت و عکس‌العمل‌های ناشیانه مدیران ضربه خورده است. هوادارِ استقلال نگران است با بازگشت نکونام و یا انتخاب هر سرمربی دیگر، اصل قضایا که همانا موفقیت استقلال می‌باشد، باردیگر فراموش شده و طرفین قضایا در راستای اثبات تصمیمات خود، استقلال را به حاشیه ببرند. " فصل گذشته این اتفاق رخ داد و آبی‌پوشان پنج سرمربی را در یک فصل تجربه کرده و فاجعه‌بارترین فصل تاریخ خود را رقم زدند."

اولتیماتوم خطرناک

جواد نکونام با این شرایط بازنخواهد گشت و البته نباید هم بازگردد. تفکر اخراج ساپینتو تحت هر شرایطی نیز اشتباه می‌باشد. هرچند تعداد زیادی از هواداران بازگشت نکونام و حتی انتخاب سرمربی ایرانی را خواهان بوده و معتقدند؛ راه نجات استقلال در خروج ساپینتو است. اما این شایعه غیررسمی در حقیقت اولتیماتوم پنهان هواداران به ساپینتو است. سرمربی حال حاضر استقلال هرچند از هیجانات دوره نخست حضورش در استقلال خارج گردیده‌، اما همچنان در شش و هشت مربیگری خود بسر می‌برد. او نه تاکتیک برتری را تعریف کرده و نه توانسته است بدرستی ستاره‌های خود را مدیریت نماید. "حواشی بوجود آمده در خصوص رامین رضائیان، ابوالفضل جلالی و عارف آغاسی بی ارتباط با تصمیمات سرمربی نیست." باشگاه استقلال باید از این آلترناتیو خطرناک گذر کند.