روزنامه گل

دوباره فرا رسید.... دی ماه، سالروز در گذشت جهان پهلوان غلامرضا تختی! 58 سال از خاموشی جهان پهلوان می گذرد، خیلی ها به او لقب پوریای ولی زمانه یا رستم دستان شاهنامه را داده اند، اما او نه رستم بود و نه پوریای ولی! او «غلامرضا تختی» بود. چون تختی فقط یک نام نیست ، بلکه یک فرهنگ و کلید واژه ای است که شنونده را ارجاع می دهد به پهلوانی با خصلت های جوانمردانه و خصوصیاتی از ویژگی های اخلاقی!
سالگرد غلامرضا تختی بهانه ای است تا یک بار دیگر این پرسش را پیش روی ورزش کشورمان بگذارد که چرا طی این سال ها هنوز نتوانسته ایم پهلوانی در حد و اندازه تختی داشته باشیم؟ و چرا دیگر هیچ کس در ورزش ایران نظیر وی را ندید؟ و این جای بسی سوال دارد که چگونه کشتی، فوتبال، والیبال و ...... کشورمان نتوانست نام چنین پهلوانی را زنده کند!؟
58 سال پیش در چنین روزی که سرایدار هتل آتلانتیک تهران پیکر بی جان قهرمان المپیک 1956 ملبورن استرالیا را در اتاق شماره «23» پیدا کرد، از آن زمان تا کنون مرگ این اسطوره در پرده ای از راز و ابهام باقی مانده است!
«غلامرضا تختی» در 17 دی ماه سال 1346 از دنیا رفت. او 37 سال در این دنیای خاکی زیست. 16 سال پیراهن تیم ملی کشتی آزاد ایران را با شایستگی تمام برتن کرد و در چهار دوره المپیک حضور داشت، کسب سه مدال طلا و شش نشان نقره جهانی و المپیک و سه دوره پهلوانی پایتخت، تنها ره آورد او برای ایران نبود، آن چه تختی را بعد از گذشت نیم قرن همچنان در یاد ها باقی نگاه داشته است، مرام و منش های پهلوانی بود که او از خود به یادگار گذاشت.
ظلم ستیزی، مبارزه با مظاهر بیگانه و تکیه بر ارزش های ملی و اسلامی، خضوع در برابر پیش کسوتان، احترام به حریفان، رعایت اصول جوانمردی در مواجه با رقیبان و...... از خصلت های بارز آن یگانه دوران می توان شمرد. تختی وقتی قهرمان جهان شد، گفت:« زمانی که قهرمان جهان شدم و بالاتر از همه ایستادم، تازه فهمیدم که باید بیشتر خم شوم تا مدال قهرمانی را به گردنم بیاویزند! قهرمان جهان شدم، اما چیزی به مغزم اضافه نشد!».
در هفتم آبان ماه 1357، همزمان با اوج گیری مبارزات انقلابی اقشار مختلف مردم، در اجتماع بزرگی که در ورزشگاه سعدآباد مشهد برگزار شد، سخنران مراسم آیت الله خامنه ای بود.
نامبرده در بخشی از سخنان پرشور خود فرمودند:« من با اجازه شما از طرف مردان و زنانی که در این جا حضور دارید و نیز جمعیتی که در بیرون ورزشگاه سعد آباد اجتماع کرده اید، این محل را به نام ورزشگاه غلامرضا تختی نامگذاری می کنم». مردم هم با تکبیر و صلوات این موضوع را تایید کردند و پس از آن، نام بیشتر ورزشگاه های ایران «تختی» شد!
شهید محمدعلی رجایی، نخست وزیر وقت در دی ماه 1359 در پیامی خطاب به خانواده تختی اظهار داشت:«جهان پهلوان تختی تنها مرد میدان ورزش نبود. او مرد میدان تقوا، فضیلت و مسلمانی بود. او الگوی جوانمردی اسلامی در عالم ورزش ایران و جهان بود. او افتخار دنیای ورزش و نمونه کم نظیر ورزشکار مسلمان و یک مسلمان نمونه بود».
تختی از اسم و رسم و شهرت ملی و جهانی خود هرگز سوء استفاده نکرد و همچون برخی از ورزشکاران و مدال آوران سست عنصر به ابتذال کشیده نشد و اجازه نداد تا از او چهره تبلیغاتی بسازند.
امید است، نسل جوان ورزشکار ایران اسلامی به ویژه در این دوران که پر است از سودجویانی که منافع شخصی خودرا بر هر چیزی ترجیح می دهند، افرادی که تبانی، رشوه، شرط بندی و فساد را در ورزش کشور ایجاد کرده اند و رواج داده اند! در چنین شرایطی که ارزش های کاذب فریبنده نسل جوان و پویای کشورمان را مورد هدف قرار می دهد و از طرفی چون فطرت انسان اخلاق گرا است، باید الگویی همچون «تختی» را سرمشق فعالیت و زندگی ورزشی خود قرار دهیم تا باز هم روح معرفت و پهلوانی و محاسن اخلاقی را باور کنیم. یادش گرامی و روحش جاودانه شادباد.